امروز: پنجشنبه ۲۹ شهریور ۱۳۹۷ ساعت ۰۴:۰۳
یادداشت:
کد خبر: ۵۶۴۸
تاریخ انتشار: شنبه ۱ مهر ۱۳۹۶ ساعت ۱۱:۵۲
گل بود به سبزه نیز آراسته شد!

استفاده از ابزار و آلات موسیقی و غنا در عزاداری مسئله ای است که در حرمت آن ذره ای شک و شبهه نیست اما متأسفانه در عزاداری ها شاهد انجام بعضی از بدعت ها هستیم که گاه در اثر عدم آگاهی و گاه عمداً انجام می شود.

به گزارش عصرزنجان،امام حسین(ع) هدف خود از قیام علیه یزید بن معاویه بن أبی سفیان (لعنهم الله أجمعین) را احیای سیره جد و پدرش و از بین بردن بدعت ها و انحرافات می داند و آنجا که (روحی له ا لفداء) فرمود « إنّی لَم أَخرِج أشِراً و لا بَطِراً و لامُفسِداً ولا ظالِماً و إنما خرجتُ لطلبِ الإصلاحِ فِی أمهِ جدِّی محمد (صلی الله علیه وآله وسلم)، أریدُ أن آمرُ بالمعروفِ و أنهَی عنِ المنکرِ و أسیرُ بسیرهِ جدِّی و سیرهِ أبِی علی بنِ أبیطالب (علیه السلام). »حال ما با وارد کردن این بدعت ها، قصد در برگزاری هر چه با شکوه تر قیام أبا عبدالله را داریم !!

استفاده از ابزار و آلات موسیقی و غنا در عزاداری مسئله ای است که در حرمت آن ذره ای شک و شبهه نیست. از این ها گذشته تا آنجا هم که آدمی اشباع شود عذر بدتر از گناه می آورند، مثل این عذر که قصدشان از استفاده از این ابزار و آلات، ایجاد حالت عاطفی در سوگواران است که باید بگوییم جای بسی تأسف و دریغ دارد.

در عزاداری ها رفتارهایی انجام می‌شود که جای تأسف دارد

در عزاداری ها رفتارهایی انجام می‌شود که جای تأسف دارد از جمله زنان جیغ ها و فریادهای بلند سر می دهند که علاوه بر شنیع بودن آن اصلا گناه و معصیت کبیره دارد. داد و فریادها و نعره های مردان با صداهای منکر جای شرمساری است .

داخل کردن این اعمال زشت و نامشروع در اقامه عزا برای امام حسین(ع) از افسون‌های شیطانی و از گناهانی است که خدا و رسولش را به غضب می آورد و حتی خود امام حسین(ع) نیز که در راه زنده کردن دین رسول خدا شهید شده است و برای جلوگیری از منکرات و منهیات بود که این همه فداکاری کرد، هرگز از این اعمال راضی که نخواهدشد هیچ، از این کسان بیزاری خواهد جست.

زشتی این اعمال« مخصوصاً وقتی است که به پای دین حساب شود و به اسم طاعت و عبادت صورت یابد. ائمه ما به ما دستور داده اند که « کُونُوا زَیناً لَنا وَ لا تَکُونُوا شَیناً عَلَینَا.» و علاوه براین ما را امر کرده اند که اعمالی را انجام دهیم که بگویند « خداوند جعفر بن محمد(ع) را رحمت کند که چه نیکو اصحاب و پیروانش را ادب آموخته » و در عین حال از هیچ کدام از ائمه ما روایت نشده که به پیروان خود اجازه چنین کارهایی داده باشند یا خود ایشان چنین به این کارها برخاسته باشند و یا در زمان شان علناً و یا مخفیانه کسی یا کسانی به این کارها برخاسته، دسته بندی کرده و در ملأ عام آبروی اسلام و تشیع را برده باشند.

 از طرفی بعضاً «در مجالسی که برای امامان برگزار می‌شود یک القائاتی از طرف مداحان به عزاداران تزریق می‌شود که جای شگفت و تعجب دارد و خود نگارنده این سطور در یکی از این مجالس عزاداری ـ که البته برای أمیرالمؤمنین(ع) در شب های قدر برگزارشده بود ـ شنیده است که جناب روضه خوان به برادران عزادار در هنگام اجرای مراسم سینه زنی گفته بود که پیراهن تان را به نشانه احترام در آورید چون بالأخره روزی این لباس دنیوی را از تن ما در خواهند آورد. آیا این استدلال و برهان منشاء عقلانی دارد ؟

 دین اسلام، دین حیا و عفت است

دین اسلام، دین حیا و عفت است. این همه راجع به پوشش در اسلام تأکید شده است بعد ما به همین راحتی، برهنگی را رواج داده و به چه چیزهایی برای تکمیل بیانات مان استدلال می‌کنیم ! نعوذ بالله من تسویلات الشیطان، و این مردم ساده دل هم به تشویق جناب مداح، به انجام چنین کارهایی مبادرت می‌کنند به این امید که دل امام زمان را شاد کنند و غیره.

از سویی«مگر از اعتقادات مهم و اساسی شیعه این نیست که امام معصوم همیشه حاضر است و اعمال ما در مسمع و مرآی مبارک شان است ؟ مگر همین روضه خوانان نمی گویند که امام زمان نسبت به فلان روضه توجه ویژه دارند و از همین قبیل حرف ها، اولاً باید دانست که امام فقط در هنگام خواندن روضه حضرت عباس به مجالس وارد نمی شود بلکه امام در همه احوالات با ما و در کنار ما و از احوال ما آگاه است.

همواره به ما نظر دارند و افعال ما از نگاه شان دور و محجوب نیست. ثانیاً این آقایان اگر یک لحظه بیندیشند که حضرت صاحب الأمر و الزمان (روحی و أرواح العالمین لتراب مقدمه الفداء) همین الان که آنها در مجلس عزاداری هستند حضور داشته باشند ـ که حتما حضور دارند ـ اینان را این طور بدون لباس و پوشش ببینند آیا از خجالت و شرمساری می توانند سر بلند کنند و همین مسئله برای خانم ها مطرح است، آن هنگام که با داد و فریاد به خیال خود به سوگ نشسته ایم.

ثالثاً مجلس امام حسین (علیه السلام) باید مجلسی آرام و توأم با احترام و سکوت باشد تا فیوضات و رحماتی که دراین مجالس در حال فرود و نزول است عائد عزاداران شود، با داد و فریاد و بالا و پائین پریدن و نعره زدن، آن هم در مجلسی که محل رفت و آمد فرشتگان است، جز آزار ملکوتیان چیزی حاصل نمی شود و با این اوضاع و احوال از بهره های آسمانی آن بی بهره خواهیم ماند.

مجلس امام حسین (علیه أفضل السلام والصلوه ) از مهم ترین مجالسی است که بزرگان و عرفا برای کسب فیض و دریافت ادراکات قلبی به آن پناه می برده اند و به شرکت در آن التزام داشتند. در این مجالس باید سکوت شود تا به منبع اصلی فضل و کرامت و چشمه خوبی ها و پاکی ها حضرت أبی عبد الله الحسین (علیه السلام) وصل شد و نفس تیره را که در ظلمت کده گناه اسیر است نورانی کرد این که مداح بگوید « صدایت را آزاد کن » یا باعث هیجان در نفوس مردم بشود، کاری دور از منطق و خرد و عقل است.

یادداشت: حجت الاسلام ولی الله مصائبی

انتهای پیام /

مطالب مرتبط:
برای دریافت جدیدترین بسته اخبار روز اینجا کلیک کنید
نام:
ایمیل:
* نظر شمـا:
اخبار بین الملل